Cześć Wszystkim ! :)

Egzamin zbliża się dużymi krokami. Ostatni z powodu dłuższej przerwy od wykładów nie aktualizowałem bloga, lecz mam nadzieję, że nadrobimy ten stracony czas. 

Chciałbym dzisiaj przedstawić Wam kolejne ciekawy przedmiot jakim jest kantar .

Znany również jako obroża uzdowa. 

(źródło : www.pieskiswiat.fora.pl )

Bardzo dobre rozwiązanie dla osób, posiadających większą rasę psów, które ze względu na swoją siłę często mogą doprowadzać do niebezpieczeństwa. Dzięki odpowiedniemu projektowi obroża zapobiega szarpaniu psa na spacerze. Może służyć również jako doskonałe narzędzie do nauki psa chodzenia przy nodze.Oczywiście urządzenie to może być etapem przejściowym pomiędzy zastosowaniem zwykłej smyczy.Oczywiście psu zajmie trochę czasu przyzwyczajenie się do nowej obroży, a w pierwszych etapach użytkowania, sytuacja gdy pies próbuje zdjąć obrożę  ( często z powodzeniem!)występuje na pożądku dziennym. Oczywiście odpowiedni wybór rozmiaru kantara jest najważniejszą rzeczą, której należy poświęcić bardzo dużo uwagi, bądź też skontaktować się z weterynarzem.

Zapraszam do dyskusji w komentarzach na temat tego akcesoria dla Psa. Jeśli używacie podzielcie się opiniami, jeśli jesteście przeciwnikami takich metod wychowania również zostawcie powód dlaczego.

Pozdrawiam :)

Witajcie ;)

Oficjalny termin egzaminu to 26 Maj ! : ))

Dostaliśmy już scenariusz egzaminu!


1.Opiekun stoi za zamkniętymi drzwiami. Pies siedzi obok niego. Po otwarciu drzwi pies na komendę
opiekuna wstaje i wchodzi razem z nim do pomieszczenia, w którym przebywają inne osoby i
psy, następnie siada. Pies siedzi przy nodze opiekuna podczas zamykania drzwi. Na
komendę, pies rusza z opiekunem i razem zatrzymują się na środku pomieszczenia. Pies siada
po lewej stronie opiekuna.

2.W pomieszczeniu stoi asystent.Opiekun wraz z psem podchodzą do niego. Pies na komendę opiekuna siada przy lewej nodze - pies nie wybiega do asystenta. W czasie kontaktu, asystent może
rozmawiać, podać rękę opiekunowi. Asystent dotknąć psa, który nie ma prawa do niego podejść ani zmienić pozycji.

3.Opiekun z psem podchodzą do miski.. W odległości ok. 0,5 m zatrzymują się,
a pies siada po lewej stronie opiekuna. Odległość zatrzymania zaznaczona jest na podłodze. Na pozwolenie opiekuna (werbalne, niewerbalne) pies
 podchodzi do miski, zjada zawartość, a następnie na polecenie opiekuna wraca i siada przy jego lewej nodze. Opiekun przez czas trwania ćwiczenia nie przekracza wspomnianej wyżej lini.

4.Opiekun z psem podchodzą do asystenta, który siedzi na kocyku psa. W odległości ok. 1,5 m
zatrzymują się, pies na komendę siada po lewej stronie. Linia 1.5 m jest zaznaczona. Na polecenie
opiekuna pies podchodzi do asystenta i siada/kładzie się z jego lewej strony.Pies może nawiązać kontakt z asystentem - dotknąć go nosem, inny kontakt.. Nie może jednak
odpychać się łapami, wchodzić na niego, skakać lub łapać zębami, po prostu nie może być nachalny.
Na polecenie opiekuna, pies wraca do niego i siada przy lewej nodze.
Opiekun cały czas stoi za linią wyznaczoną powyżej.

5. Pies przez komendę opiekuna zostaje w miejscu wyznaczony przez egzaminatora.
Opiekun przechodzi na drugą stronę sali – na prośbę egzaminatora, opiekun przywołuje
psa – podczas gdy asystent z innym psem hałasuje, tupie, szura. Pies może
wykazać małe zainteresowanie – jednak na komendę opiekuna powinien przybiec i
usiąść z jego lewej strony.

6. Pies siedzi przy lewej nodze opiekuna. Do pary podchodzi asystent, który pochyla i pokazuje
pokarm w odległości, która nie wymaga od psa wstania. Opiekun wydaje
psu komendę, przez którą pies będzie mógł zjeść pokarm dopiero na zlecenie egzaminatora.
Ćwiczenie będzie powtórzone jeśli pies pokarmu nie przyjmie, po komendzie opiekuna.

7. Pies siedzi na kocyku. Pies przyjmuje pozycje leżąca, a opiekun odchodzi ok.
1,5 m i staje do psa bokiem. W tym czasie asystent upuszcza rózne przedmioty.
Następnie asystent siada na wózku i przejeżdża pomiędzy psem, a jego
opiekunem. Pies w tym czasie leży na swoim kocyku, nie wykazuje lęku,
zdenerwowania bodźcami wywołanymi przez asystenta. Jego reakcja na zachowanie asystenta powinna być neutralna. Pies wraca do opiekuna na prośbę egzaminującego.

8.Pies zostaje zaprowadzony na kocyk przez opiekuna, następnie przyjmuje pozycję lężącą, a opiekun odchodzi na odległość 1,5 m i ustawia się bokiem do psa. Aystent podchodzi do psa, daje mu powąchać swoją rękę, przechodzi nad nim, następnie kładzie dłonie na plecach psa.
Asystent odchodzi, a pies wraca do opiekuna.

9.Pies zostaje na kocyku w pozycji leżącej. Opiekun odchodzi na odległość 1.5 metra i staje
przodem do psa. Asystent rozrzuca wokół psa nagrody. Psu nie wolno
dotknąć pokarmu rozrzuconego wokół niego. Asystent odchodzi, a pies wraca do opiekuna za zgodą egzaminatora. Pies do końca ćwiczenia powinien znajdować się w pozycji leżącej.

10.Pies na polecenie opiekuna kładzie się na boku. Sam kuca i dotyka psa po brzuchu,
łopatkach, grzbiecie. Pies nie może się ruszyć przez czas 15s. Pies nie
odpycha się łapami i nie chwyta opiekuna zębami, nie wykazuje próby ucieczki. Po upływie wyznaczonego czasu, opiekun pozwala psu wstać i przyjąć dowolną pozycję.

Pozdrawiam !

Witajcie :)

Dzisiaj, zamieszczę garstkę informacji o rasie naszego terapeuty - Coli ! Zapraszam do lektury :)

Historia

Berneński pies pasterski – Rasa psów, należąca do sekcji szwajcarskich psów pasterskich. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących.

Rasę tę odkryto na przełomie XIX i XX wieku, w okolicach Schwarzenburga. Wykorzystywane były jako psy stróżujące obejścia oraz zwierząt hodowlanych, lecz również jako psy zaganiające. Gdy na terenach nizinnych Szwajcarii zaczęły powstawać w dużej liczbie zakłady produkujące ser, berneńczyki wykorzystywano przez zaprzęganie do wózków z nabiałem. Opisywano je wówczas jako duże, masywne zwierzęta z głową o mocnej budowie i najczęściej czarnym umaszczeniu.

Budowa

Berneński pies pasterski jest mocny, duży, lecz nie jest ociężały. Ogon, trzymany nisko przy spoczynku, uniesiony nie powinien sięgać powyżej linii grzbietu. Ciemnobrązowe oczy są owalne. Uszy osadzone wysoko swobodnie opadające wzdłuż policzków.Prawidłowe proporcje sylwetki psa: – stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia 9:10; – raczej krępy niż długi. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki piersiowej 2:1

Zachowanie i charakter

Rasa ta jest łagodna i przyjazne w stosunku do ludzi. Wobec dzieci ostrożne, opiekuńcze. Nie są agresywne w stosunku do gości, przechodniów czy innych zwierząt. Posiadają instynkt stróża– zaniepokojone alarmują. Wymagają bliskiego kontaktu z człowiekiem, a pozbawione otoczenia ludzi stają się lękliwe. Potrzebują sporo ruchu.

Użytkowość

Berneński pies pasterski obecnie jest hodowany jako pies rodzinny, pełni też rolę stróża. Sprawdza się w terapii chorych, pracuje z osobami niepełnosprawnymi. Nadaje się do szkolenia na psa towarzyszącego, tropiącego i ratowniczego - lawinowego.